(zachte orkestmuziek)
(gong dreunt)
(dramatische orkestmuziek)
- [Verteller] In 1942, de Japanners
waren onoverwinnelijk aan het rijden zuidwaarts van Singapore.
Het leek onvermijdelijk dat volgende in hun handen
zou de noordelijke vallen Grondgebied van Australië,
de grootste onontwikkelde regio in de wereld
met een miljoen hoofd vee en een bevolking
van slechts 5.000 blanken.
Ruimte, verschroeide aarde en ruimte,
was het laatste wapen van Australië.
Maar eerst de enorme kuddes van het noorden moet worden gered.
En zo, door heel Australië een massale migratie verplaatst
uniek in de geschiedenis.
Van klein begin, de menigten vee stroomden naar het zuiden
in een bijna oneindige vloed.
Dit is het verhaal van een gepeupel en van het volk
die ermee over een continent reed.
(dramatische orkestmuziek)
- De Jappen krijgen niets van mij.
(dramatische orkestmuziek)
(sombere orkestmuziek)
(zweep kraken)
- Old Gutsache wil je, baas.
- Juist.
Houd ze vast, jongens, ik moet de manager spreken!
Zoek je me, Burt?
- Ja, kom binnen, Dan.
Ik vertelde het net jongens, ik heb een schok voor jullie.
- Wat is dat, de... bedrijf dat ons een stijging geeft?
- Dat is een grote schok, je zou... ga whisky drinken.
(mannen grinniken)
- Luister, jongens, ik heb... heb net dit telegram gehad.
Gesloten werken, stop.
Laad vitale machineonderdelen op SS Toowoomba onmiddellijk, stop.
Vernietig de vriesinstallatie, personeel evacueren, stoppen.
Groeten, Barton.
- Aardig van hem om toch de groeten te doen.
- [Man] Nou, het lijkt erop dat we zijn door, oorlog toch.
- [Man] Ik verwacht de Jappen.
Ze waren gisteravond dichtbij genoeg.
- [Man] Ja, te dichtbij.
- Nou, het heeft geen zin om te kibbelen.
Het enige dat we genoeg hebben van in Australië is de ruimte,
dus waarom zou je het niet gebruiken zoals de Russen deden?
Verschroeide aarde en ruimte.
Oh, hier, help jezelf.
Er zullen geen grote zijn schoten hier voor een tijdje.
En maak je niet druk over het inpakken van dat spul.
Trek het er gewoon uit en haal het aan boord.
- Hoe zit het met het vee, Burt?
- Schiet ze gewoon neer waar ze zijn.
Ik heb hier ergens munitie voor je.
- Ik ga dat vee niet neerschieten, Burt.
- Ze zouden het goed maken diners voor de Jappen.
- Ik laat ze niet achter voor de Jappen, jongen.
Ik zal ze overlanden.
- Je komt er nooit doorheen, Dan, kijk.
Dit is gewoon om je te stoppen van het plegen van zelfmoord.
Waren hier.
Je zou ofwel moeten maken voor Adelaide of Queensland.
Adelaide ligt op 2.000 mijl afstand.
Queensland is 1500.
- Ik ga naar Queensland.
- Okee.
En toen je de Orde overstak,
je zou geen voer en water meer hebben.
Het is een verschrikkelijk land.
Je weet hoe lang de Zouden Duracks hier komen?
Drie jaar.
De oorlog zou dan voorbij zijn.
- Je kunt me niet vertellen dat die er niet zijn geweest
elke grote beweging van vee sinds de Duracks.
Luister Bert, toen ik ging naar Halls Creek om dienst te nemen
de sergeant aldaar, Paterson, zei hij tegen mij,
"In deze oorlog zijn ossen... belangrijker dan kogels.
"Je blijft bij het vee", zei hij zei: "en je zult het doen"
"een betere baan voor Australië dan bashen"
"je ruggengraat in een legerkamp."
Toen sloeg hij me terug.
Ik was de enige rekruut die dag,
dus gingen we naar buiten en werden dronken.
Ik ben nooit vergeten wat hij zei.
"Ossen zijn meer" belangrijker dan kogels."
- In zekere zin had hij gelijk, maar...
- Maar je wilt dat ik wegga... duizend stuks vee te rotten.
Als ik een plan kan krijgen, laat je me gaan?
- Ik moet een officiële goedkeuring hebben.
- Aww, geef me niet die lijn van stier, Bert.
Je weet dat je hebt autoriteit voor alles wat ik nodig heb.
Wil je me steunen?
- Ik kan je niet stoppen, Dan.
Ik zal je zeggen wat ik zal doen.
Weet niet waarom mensen maken zo'n drukte van deze dingen.
Bij mij komen ze altijd los.
Ik zal je zeggen wat ik zal doen.
Ik geef je een persoonlijk contract
en probeer het te hebben oke als ik naar het zuiden ga.
- Goed van je, Bert.
Ik wist dat je me niet in de steek zou laten.
- Weet je wat je bent? probeer het te doen, nietwaar, Dan?
Je probeert te rijden menigte van halfwild vee
de afstand van Londen naar Moskou
in een slecht seizoen en de verkeerde tijd van het jaar.
- Geen wonder dat ze je oude Gutsache noemen.
Nou, ik zie je in Moskou.
(deur slaat dicht)
- Wauw! - En hoofden!
- Het zijn hoofden.
Voor quid in het lef gezocht.
Vier pond in het lef gevraagd.
Kom op, kom op, kom op, kom op, kom op.
(mannen babbelen)
10 om in te stellen, plaats je weddenschappen, jongens.
(mannen babbelen)
10 om in te stellen, plaats je weddenschappen, jongens.
(mannen babbelen)
- Hé, Corky!
Wacht even, ik wil maak een praatje met de jongens.
- Niet nu, Dan, mijn jongen.
Als hij nog een kop gooit, krijg ik een snee.
- Dit is belangrijk.
- Wat is er belangrijker dan deeg maken?
Kom op, blijf duidelijk.
Kom binnen, Spinner, kom op.
Eerlijk gaan, jongens, eerlijk gaan.
(munten klinken)
- [Man] Staarten!
(mannen babbelen)
- Heren, meneer Dan McAlpine wil een paar woorden zeggen.
- Luister, jongens, hier is het verhaal.
Ik wil dat zes mannen me helpen rijden
een kudde vee naar Queensland.
Nou, hoe zit het ermee?
- Je bent te laat, Dan.
- Het is de verkeerde tijd van het jaar.
- Je komt nooit door het centrum.
- Dat is mijn begrafenis.
- En dat is waarschijnlijk ook zo.
(mannen lachen)
- Het zit zo, Dan.
We gaan ons aansluiten als we in het zuiden zijn.
We willen een beetje bij elkaar blijven.
- Dat klopt, we zouden... een oorlogsjob doen.
- Dit is een oorlogsbaan.
Ossen zijn belangrijker dan kogels.
- En veel groter.
Je ziet ze aankomen.
(mannen lachen)
- Eerlijk gaan, eerlijk gaan.
Laten we dit rechtzetten.
Wie komt er met me mee?
- Niemand van ons, Dan.
We gaan vechten.
- [Cook] Kom het halen!
- Je gaat met me mee, nietwaar, Jackie?
- Waarheen, baas?
- In drie staten, West-Australië,
Noordelijk Territorium, en Queensland naar de zee.
- Hoe lang onderweg, baas?
- Oh, een jaar, misschien twee.
- Oké, ik ga met je mee.
Wacht tot ik het de mevrouw vertel.
Ik ben over vijf minuten terug.
- Ik ga met je mee als je me wilt.
- Je bent een zeeman, nietwaar?
- Ja.
- Er is niets romantisch over ons, weet je.
We dragen geen wapens en schieten geen rovers neer.
We zijn gewoon veehouders.
Harde yacka en harde tucker.
Ik denk dat je beter bij je schip kunt blijven.
- Maar ik haat de zee.
Mijn huis is in Schotland.
Mijn moeder is omgekomen in de Blitz.
Ik ben twee keer getorpedeerd.
Ik heb ooit 19 dagen in een scheepsboot doorgebracht.
Ik dacht dat ik er nu wel overheen was,
maar de bombardementen hier heeft het weer gebracht.
Ik ben een lafaard, denk ik.
- Dat zou ik niet zeggen.
Kun je paardrijden?
- Nee, ik ben bang dat ik het niet kan.
Nou ja, in ieder geval niet zo goed.
- Kun je koken?
- Ja, dat kan ik, en ik vind het niet erg om hard te werken.
- Zou je ontslag kunnen krijgen?
- Ja, de schipper zei I kan op medische gronden.
- Ah, wat is het goede? van jou en mij en Jacky?
We zouden de eerste nacht de helft van het vee verliezen.
Nou, ik denk dat ik beter kan beginnen met fotograferen.
Ik was vastbesloten om te krijgen dat vee door.
- En dat zul je ook, Dan, mijn jongen.
Alles is nu goed.
Dr. Corkingdale persoonlijk gaat met je mee.
- Ben jij dat, Corky?
Het betekent werk, weet je.
- Ik heb in mijn tijd gewerkt.
- Ik dacht dat je helemaal klaar was voor de stad.
- Nou, bij nuchtere overweging,
was het niet tragisch over de pub?
Bij nuchtere overweging vond ik het wijs
om de felle lichten van te vermijden Sydney nog even.
We krijgen betaald voor deze reis, hoop ik.
- Zeker weten.
- Ja, Dan, wat bied je aan?
- Standaard chauffeurstarief, zes pond per week en tucker.
En een bonus aan het eind als we erdoor komen.
- Dat is goed dan.
Zie je, Les en ik hebben heb een paar behoorlijk goede paarden
dat we niet graag weg gingen, dus als we ze erin kunnen steken
met je plan, nou, je kunt op ons rekenen.
- Jij bent mooi.
Moskou, hier kom ik.
- Moskou?
Ik dacht dat je Queensland zei.
- Dat is gewoon een fantasie van mij.
Nou, kom op, laten we pak wat spullen bij elkaar.
(klompende paardenhoeven)
- Wauw!
- Dag, Bill.
Dag, mevrouw Parsons, Helen.
Ga je de wagen verkopen, Bill?
- Nee.
- Ah, nou, ik zal knijpen het nadat je hebt gevaren.
- We zeilen niet.
We gaan met je mee.
- Nee, dat ben je niet, Bill.
Het is geen werk voor vrouwen.
Maar bedankt voor het aanbod.
- Wacht even, Dan.
Houd die vast.
Kijk eens hier, Dan.
Je weet dat ik en mijn familie beter zijn
met het vee dan een van deze ratbags die je hier hebt.
- Kom hier, Bill.
- Wie is de meid?
- De dochter van Bill Parsons.
Maar doe geen moeite.
Haar moeder kijkt naar haar als een havik.
- Ga weg.
- Maria.
Hier, schat, trek dit aan.
- Maar moeder, Jeff heeft het me nooit gevraagd.
- Ja, schat, ik weet het.
Maar je vader is klaar om deze reis te maken
en het zou beter zijn voor ons allemaal
als de mannen denken dat je gehecht bent.
- Hallo.
- Mag ik je Sinbad noemen?
Hij was zeeman.
- Als je dat wil.
- Oke dan.
Maar er is één ding dat je zult moet je gelijk krijgen, Bill.
Ik ben de werkgever.
Dit is mijn idee en ik ga zie het door als baas veedrijver.
- Dat vind ik oké.
Dacht niet dat ik dat wilde neem je plannen over, hè?
- Je bent zo'n twistzieke oude koe,
Ik zou het niet aan je voorbij laten gaan. (grinnikt)
- O, zeeman.
Zet dat spul op de wagen.
De Parsons gaan met ons mee.
- Oke.
- De jongen zal je helpen, Mary.
Wat is je naam?
- Jager, maar je kleine meisje heeft me Sinbad gedoopt.
Zie je, ik ben een zeeman.
- Dit is mijn dochter, Mary.
- Hoi Mary. - Hallo.
- [Sinbad] Blij je te kennen.
- Neemt dat schip post aan?
Mary wil uitstappen een brief aan haar verloofde
in het midden Oosten.
- Oh ja, ik verwacht het wel, mevrouw Parsons.
- Oh, moeder, jij bent de limiet.
(Mevrouw Parsons grinnikt)
(menigte babbelt)
- Hier is je contract, Dan.
Twee bob per hoofd voor elke honderd mijl
en acht pond per dag wachtend geld.
Oh, en er is maar één ding.
Deze bonus, ik kan niets beloven,
maar ik zal mijn best doen.
- Dat komt wel goed.
Het bedrijf komt niet over,
Ik haal het uit de mijne.
- Oh, dat is gewoon dom.
- Hé, rentmeester.
Wat dacht je van een fles whisky?
- Sorry, allemaal in borg.
- Wat dacht je van een flesje bier?
- Ook in obligaties.
- Heb je flikkers?
- Ik heb er geen.
- Geen zakelijk inzicht.
- Laten we naar voren gaan, laten we naar achteren gaan.
- Dag, Bill.
En het allerbeste, Daan.
En ik denk nog steeds dat je neem een ​​te grote klus aan.
- Het zal je spijten, matroos!
- [Groep] Het spijt je!
- Vergeet hem niet voor en achter vast te binden.
Tom, mix.
- Hoe noem je hem, Pharlap?
- Het is een merrie, geen paard.
- Hij zou het verschil toch niet weten!
(hoorn blaasbalg)
- [Groep] Het spijt je!
- Ik wou dat ik wat meer ervaren mannen had.
- Aw, het kind is in orde. - Daar krijg je spijt van!
Daar krijg je spijt van!
Je zal zijn...
(sombere muziek)
- [Dan] Zij waren de laatste blanke mensen
we konden verwachten om vier maanden te zien.
(heldere orkestmuziek)
We hebben maar vier mijl gemaakt dat eerste dag, maar het was een begin.
We hadden 968 stuks vee en 53 paarden.
Je hebt ongeveer zes paarden nodig per man op een reis als deze
als je ze dag en nacht aan het werk bent.
Dus zonder Les en Charlie's 20, dan zouden we erg kort zijn geweest.
(zweep kraken)
Die nacht zetten we onze kijkt naar de tijd van de chauffeur,
dat is zonsondergang, zes uur.
Het vee was goed tot rust gekomen,
dus ik liet Nipper en Les neem de eerste wacht.
De volgende ochtend zijn we begonnen het rijgedrag.
Slapend vee moet voorzichtig gewekt worden
of ze dreigen op hol te slaan.
Er zijn dus geen barsten van zwepen in de piccaninny dageraad.
Terwijl het vee nog wild was,
Ik heb Jacky aangetrokken om ze een aanwijzing te geven.
Maar binnenkort, natuurlijke leiders van tussen het vee
de baan overnemen, en deze blijven voorop
voor de hele rit.
Les en Charlie, met de beste paarden,
reed de vleugels om ontsnappingen te voorkomen.
Ik zette Mary op de staart met Corky.
Ik betaalde haar een mannenloon, dus ik wilde...
om te zien hoe goed ze was.
(zwepen kraken) Ze leek
goed vorm te geven.
Met voldoende voer en water,
de plant en de menigte redelijk goed gesetteld
en we maakten een goede tijd, maar ik wist dat dit het makkelijke was.
(zweepslagen)
Een gebruikelijke dagrit is acht tot tien mijl.
Soms deden we er 15.
We waren te laat en tijd was onze vijand.
Het kostte ons een maand om de kustvlakten oversteken.
Toen begonnen we door de scrub.
Er waren 200 mijl van dat zonder pauze.
Dit maakte het een stuk moeilijker
omdat je de moet houden vee in een strakke bos
of je verliest de achterblijvers.
Maar er was nog behoorlijk wat veel oppervlaktewater ongeveer
wat hielp om de bende opgewekt te houden.
- Weet je wat een vrouw in? Charters Towers zei ooit tegen mij?
'Corky,' zei ze, 'je bent... een prachtige homp van de mens."
- En wat gebeurde er toen?
- Vervolgens? (lacht)
Toen kneep ze in mijn portemonnee.
- Vind je Sinbad niet mooi, Mary?
- Ja, ik vind hem aardig.
- Ik ben vreselijk verliefd op hem, weet je.
Hij is mijn vriendje.
Ben je verliefd op iemand, Mary?
- O, ik weet het niet.
- [Dan] Dus de tweede maand ging voorbij.
Hoewel de dagelijkse routine bleef hetzelfde,
er waren altijd weinig afleveringen om de eentonigheid te doorbreken.
- De zwarte jongens weten dat we eraan komen.
Zie je het rooksignaal?
(chauffeurs babbelen) (zweep kraken)
- Kijk, Heleen.
Myalls, wilde zwarten.
(chauffeurs babbelen) (zweep kraken)
Toen we landinwaarts kwamen, werd het heter en de weerstand werd harder.
Dus het was best spannend voor ons
om op de gloednieuwe te komen Noord-Zuidweg gebouwd
in heel Australië om te leveren de gevechten op de eilanden.
- Beetje een verandering van vroeger, hè, ma?
- Mijn woord.
Ik had nooit gedacht dat ik een zou zien bitumenweg in het gebied.
- Ze vertellen me dat het zo gaat zijn
helemaal naar Darwin.
Er is oorlog nodig, hè?
- Het doet.
- Nou, we kunnen ze beter oversteken.
- Er komt iets, Dan.
- Dan, het is een konvooi.
Het is een konvooi, mam!
- Misschien wat nieuws over de oorlog.
- Ik vraag me af waar de Jappen zijn geland.
(soldaten schreeuwen)
- Kijk, het is een meisje!
Neem een ​​optreden bij deze sheila!
(soldaten schreeuwen)
- Jij schoonheid!
(soldaten babbelen)
- Hé, hoe gaat het met de oorlog?
- [Soldaat] Ze hebben ze gelikt in Milne Bay!
- Ze hebben ze bij Kokoda omgedraaid.
- Wacht tot we er zijn!
- Goed van je, maat.
Goed van je, graver.
(soldaten schreeuwen)
Het was een week na het oversteken van de weg
dat we bij ons eerste grote obstakel kwamen.
(kanonvuren) (spattend water)
- Dat maakte ze in ieder geval bang.
- Wat vind je ervan, Bill?
- Ik weet het niet.
Ik heb nog nooit zoveel gezien water in deze tijd van het jaar.
Het is een koe.
Hoe ver is Cootabulla Crossing, Jacky?
- Ongeveer 50 of 70 mijl.
- Dat betekent veertien dagen tot ga terug naar de voorraadroute.
We kunnen ons de tijd niet veroorloven, Bill.
We zullen moeten zwemmen.
- Denk je dat we hier kunnen zwemmen, Jacky?
- Tuurlijk, misschien verlies je alle vee daar, baas. (lacht)
- Bemoedigende kerel, Jacky.
Nou, Bill en ik hebben net... beneden de hoofdstroom geweest.
We zullen moeten zwemmen.
Het idee is dat ik nu ga oversteken
en kijk eens bij de andere bank.
Als het niet te zacht is, zal Nipper'll volg met de paarden.
Mevrouw Parsons, u en... jonge Helen zal oversteken
in de wagen met de tucker.
Dan gaan we knallen bij het vee, Charlie.
Okee?
- Ja, oké, Dan.
- Goed, laten we gaan.
- Wacht even, Dan, en ik ga met je mee.
Dit is een baan voor jou, matroos.
Je moet van deze wagen een boot maken.
Leeg deze kantines en sla ze voor en achter.
- Voor en achter, ouwe jongen.
- Dus ze zal drijven.
En je kunt die drums gebruiken ook, maar span ze stevig vast.
Begrepen?
- Oké, Bill, ik heb het idee.
- Aye Aye mijnheer.
(suspenserende muziek)
- [Dan] Oké, Bill!
Stuur Nipper en de paarden over!
- Juist, duw ze naar binnen.
(zweep kraken)
- Ik denk dat ze zal drijven, oké.
- Ik vind haar een schoonheid.
(Helen giechelt)
- Zo blij dat je kon komen de lancering, Lady Parsons.
Nu, als je dit wilt nemen fles en stuw het voort
tegen de achtersteven, zeggende deze woorden:
Hierbij noem ik u de Saucy Sue.
En verder... - In hemelsnaam,
stop met de dwaas te spelen.
Er is werk aan de winkel.
Daan wacht.
Ik moet het naar de kruising brengen.
Rechts!
- Kom op, Rusty, kom mee, jongen.
- Juist, Helen, ik zal hem voor je opnemen.
(heldere orkestmuziek)
- Juist, Bill!
Nu rustig aan doen, Nipper.
(zachte orkestmuziek)
(onheilspellende orkestmuziek)
Recht en gemakkelijk, Nipper.
(Rustig snuift)
(roestige hinnikt)
- Wat is er, Rusty?
Help, mama, snel!
Sinbad!
- Laat los, Helen.
Laat het in één keer los!
(dramatische muziek)
(kanonvuren)
- Houd ze aan de gang, houd ze aan de gang!
(zachte orkestmuziek)
- Mooie opname van je, matroos.
Bedankt.
- Goed van je, ma.
Nu voor het vee.
(veedrijvers gierend)
- [Drover] Ja, ja!
Ha, ha, ha!
(veedrijvers gierend) (drijvers fluiten)
Ja!
(zweepslagen)
- [Drover] Ha!
- Ga door, Bill.
Laat ze niet controleren.
Leid ze naar binnen.
(fluit) Ha!
(zweepslagen)
(dramatische muziek)
(veedrijvers gierend) (koeien loeien)
(zweep kraken)
- Hoe zit het met krokodillen?
- Mijn jongen, ik ben zo opgewonden,
als ze in mijn buurt komen, vertrek ik.
- Sta op.
Ga verder.
(triomfantelijke muziek)
- Goed van je, jongens.
We zijn op weg.
(zachte orkestmuziek)
Nadat we de rivier hadden verlaten, voer begon erg slecht te worden.
Dit vertraagde ons enorm.
We reden tot vijf mijl per dag
met nog duizend te gaan wanneer,
op een ochtend gebeurde er een tragedie.
(klompende paardenhoeven)
- Baas, baas, hé, baas!
- Hoe gaat het?
- Het was niet mijn schuld, baas.
Het leidende paard brak zijn hobbels
ging toen vijf, misschien zeven mijl.
- Wat is er met de paarden gebeurd?
- Ze aten giftige wiet, baas.
- [Dan] Vergiftige wiet!
-Helen, blijf hier.
- Wat is er gebeurd, mam?
- De paarden zijn vergiftigd.
- Ze zijn zo mooi levend.
- We kunnen hier niets doen, Bill.
- Nee.
- Pak de hobbels en de bellen, Nipper.
Zit er een van jou tussen, Charlie?
- Nee, niet één.
- Dat is een geluk.
- Ja, we hebben ze nu nodig.
- Ik hoop dat hij niet denkt dat hij gaat werken
het lef uit onze bende.
(klokken rinkelen)
- Het ergste is, de helft de paarden die we nog hebben
zijn hoe dan ook oplichters.
- Niet minder dan die van Charlie.
- Binnenkort zal zijn als we werk ze 24 uur per dag.
Je kunt beter een paar weken uitrusten, hè?
- Ja, doe het vee goed.
Gelukkig is er voer en water.
- We denken dat we verder moeten gaan, Dan.
- We moeten de . rusten beesten een paar weken,
Charlie, anders zijn we... waarschijnlijk het lot verliezen.
- Ja?
Nou, we blijven niet.
Je hebt gezien hoe het land is.
Als we hier rondhangen het zal te droog zijn om te bewegen.
Dan zal het natte ons raken
en we zitten hier vast tot de winter.
We gaan door.
- En we nemen onze paarden mee.
- Je realiseert je dat dat betekent dat je ons moet staan
en het vee hier, nietwaar?
- Nou, we vinden deze reis sowieso te gek.
Je verliest waarschijnlijk de heel veel, paarden en al,
dus we gaan eruit.
- Jij lange koe.
- Hier, stop daarmee.
Stop daarmee, jullie allebei.
Terwijl we in het kamp zijn, ben ik de baas en ik zal niet vechten.
Dat geldt ook voor jou, Dan MacAlpine.
Nu kun je je maat meenemen
en je dierbare paarden en ga weg!
- Maar, ma, we moeten... - Stil!
We willen geen dingo's in dit kamp.
We redden het wel zonder hen.
- Bill, ik heb een idee.
Er zijn paarden bij Brunette Downs.
Jacky en Nipper meenemen, I zou over een maand terug kunnen zijn.
- En wacht veertien dagen zodat de paarden kunnen herstellen.
- Ja dat klopt.
- Kunnen we het vee hier niet achterlaten?
en ze ophalen na het nat?
- Je wilt toch niet toegeven, of wel, Corky?
- Dan, mijn jongen, ik zei... mezelf elke nacht in slaap
die bonus tellen.
(Daan grinnikt)
- Zeg, Daan.
Ik zag net het vreemdste.
Je kent dat veel bomen we noemen Kangoeroe Klomp,
nou ja, gewoon aan de achterkant ervan zag ik net
een grote groep paarden.
- Paarden!
- Het zijn brumbies, wilde paarden.
- Nou, ik kan maar beter naar buiten gaan en... schiet de brumby hengst
of hij probeert onze merries uit te snijden.
- Maar waarom zou je ze neerschieten, Bill?
Waarom vang je ze niet?
- Verdorie, het kind heeft gelijk.
- Hoeveel zitten er in de maffia, Corky?
- Ongeveer honderd.
- We zouden er geen honderd nodig hebben, Bill.
Een dozijn of zo zou ons doen.
- Oké, oké, Dan, jij bent de baas.
- Wat, denk je dat het niet gaat?
- Het is een te grote gok.
Als je ze de eerste mist tijd, ze zijn voor altijd weg
en we zijn terug waar we nu zijn,
behalve dat je zult hebben nog drie weken kwijt
en dat drie weken mogen bedoel het vee verliezen.
Een te grote gok, zeg ik je.
- Is deze hele reis niet een gok?
- Achter brumbies aan gaan op een moment als dit
is gewoon iets voor niets rotzooi, dat is het.
- Misschien heb je gelijk, maar als we niet snel verhuizen
we komen er helemaal niet doorheen.
En ik ga dat vee erdoor krijgen.
We moeten een kans wagen, elke kans.
Dus gaan we achter de brumbies aan.
- Oké, oké, Dan, jij bent de baas.
Klinkt als een vlam wilde ganzenjacht voor mij.
- Bill, je hebt genoemd de eerste die we vangen.
Wild Goose uit Corky's Folly by Gamble.
(Helen en Corky giechelen)
(krekels fluiten)
- [Dan] Die nacht, we keek naar de brumbies
in het water komen.
Gelukkig was de waterput in het gat
in de heuvels die gemaakt hebben het is gemakkelijker om een ​​val te maken.
- Ik kan Wilde Gans zien.
De grote hengst met witte kousen.
- Nee dat is het niet.
Het is de zwarte merrie met de diamanten gloed...
- Stil!
- Mooie paarden, hè, Bill?
- Ik heb ze nog niet gepakt.
- Onze eerste taak was om een ​​hek te bouwen
met een slippoort in het midden ervan
over het smalste deel van de kloof.
Terwijl we dit deden, anderen legden de touwen klaar.
Deze waren om te voorkomen dat brumbies breken terug
toen we begonnen te rijden ze naar de poort.
De stukjes stof gemaakt ze verschijnen in het donker.
De vrouwen hielden niet van scheuren hun feestjurken op,
maar het was alles wat we hadden.
We hebben de klus in twee dagen geklaard
en besloot meteen door te gaan.
Dit is jouw werk, Helen, en het is heel belangrijk.
Zie je dit touw?
(Helen gromt)
Nou, het is gekoppeld aan de poort bij dat hek daar beneden.
Je ziet de paarden voorbij komen en pauzeren buiten de palissade.
We gaan het proberen en laat ze schrikken door de poort.
Nu, als ze allemaal binnen zijn, allemaal in gedachten ya, niet eerder,
je knipt het touw door.
Wham, de poort gaat dicht en we hebben ze.
Okee?
- Ja, Daan.
- Goed kind.
- Dan.
- Ja?
- Stel dat ze niet naar binnen gaan?
- Ze gaan niet naar binnen, Helen, we zijn gezonken.
Ze is helemaal klaar.
- Mooi zo.
- Wauw, jongen.
- Hier komen ze.
- Ja.
(dramatische muziek)
(mannen schreeuwen) (mannen fluiten)
- Allemaal naar binnen, alsjeblieft naar binnen.
(mannen schreeuwen) (mannen fluiten)
We hebben het gedaan, we hebben het gedaan!
Sinbad, het is ons gelukt!
(Helen schreeuwt)
- Oké, Dan, ze zijn binnen.
- Nou, tot nu toe gaat het goed, hè, Bill?
- Ja, maar nu heb je...
- Ja, ik weet het, nu moeten we ze breken.
Nou, dat is weg van de rommel, hoe dan ook.
- Breekt mijn bloedend hart om ze te zien gaan.
Ik wed dat ik een vijfje voor ze zou krijgen
bij Anthony's Lagoon.
- We gaan niet naar Anthony's Lagoon.
- Maar Dan, ze hebben daar bier.
Weet je, Dan, bier!
Het spul dat ze maken met hop.
Ah, sindsdien heb ik geen druppel meer geproefd
ze bombardeerden de pub in Wyndham.
- Ja, dat is het probleem.
We zouden je een week kwijt zijn.
Je zou zelfmoord plegen met de drank.
- Wat een lot.
Ach, stop ermee, Dan.
Je houdt net zo van een drankje als van het volgende.
- Ik weet dat ik het doe en zo doet Bill en de matroos.
En wat gebeurt er dan met het vee?
We gaan niet naar Anthony's Lagoon.
- Wauw.
- Hoe gaat het met hem, Jacky?
- Vrij sterk, baas.
Ik denk dat hij de broek van je af zou trekken.
- Ja, we zullen zien.
- Ik ben blij dat we doorgaan.
- Ben jij dat, Sinbad?
- Natuurlijk, Maria.
Je weet waarom.
- Kijk, kijk, Dan is wakker.
- Juist, Jacky, laat haar gaan.
(dramatische muziek)
- Blijf bij hem, Dan.
- Maria, Maria, Sinbad!
Ik heb Wild Goose ingebroken.
- Maar ik... - Kom en zie.
- Als je je niet voelt daarna graag een biertje,
je bent geen mens.
- Kijk, is hij niet lief?
Veel mooier dan de andere wilde ganzen.
- Helen, waarom heb je dat niet gedaan? hem met de anderen laten gaan?
- Oh, maar hij gaat met ons mee.
Corky en ik moeten naar binnen hem in de Melbourne Cup.
Wij niet, Goosey?
(heldere orkestmuziek)
(zwepen kraken)
- [Dan] Helen kwam natuurlijk om me heen,
en wilde gans werd een lid van de plant.
We hadden een week verloren met het breken van de brumbies,
en ze waren nog steeds moeilijk te echt werk uit te halen.
Maar ze hebben ons overwerk bespaard onze getrainde nachtpaarden.
Iedereen was blij om te zijn onderweg, zelfs Corky,
die ontslag leek te hebben het bier mislopen.
- Leuk om een ​​brief te krijgen, nietwaar, Mary?
- Oh, geweldig, Corky.
Is het niet jammer dat we dat niet kunnen? naar Anthony's Lagoon gaan?
- Ik zou er met Dan over praten.
- Hmm, ik denk van wel.
- Brave meid.
- Je gaat je controleren contract bij de lagune, Bill?
- We gaan er niet heen.
- Je zou je contract moeten zien, Bill.
- Waarom?
- Het hele gezin misschien voor niets werken.
- Hm, daar heb ik nooit aan gedacht.
- Zijn de voorraden bijna op, mevrouw Parsons?
- Ja, ze zijn een beetje, Corky, maar ik verwacht dat het ons gaat lukken.
- Prachtige voorraden bij de lagune.
- Hebben ze melk?
- Ton ervan, mijn liefste, alle soorten.
- Mam, we kunnen opraken.
Wild Goose drankjes en drankjes.
- Verstandig wezen.
- Je juffrouw zegt me dat ze... een beetje winkels tekort, Bill.
Hoe zit het met bellen bij de lagune?
- Nou, ik denk dat we eens moeten kijken
bij dat contract, weet je?
- Er kunnen wat letters zijn.
- En nieuws over de oorlog.
- Melk voor Wilde Gans.
- Iedereen lijkt erg ineens enthousiast.
En jij, Corky?
- Hè?
Oh, het maakt mij niet uit, Dan.
Je weet dat het vee bij mij op de eerste plaats komt.
Dus alles wat je zegt.
- Je klinkt te mooi om waar te zijn.
Ik zal er in ieder geval over nadenken.
- Anthony's lagune!
Wijn, vrouwen en zang.
Vooruit, MacAlpine!
(groepszang in vreemde taal)
- Brieven voor Parsons?
- Of MacAlpine?
- Of Corkingdale, juffrouw?
- Wacht even.
Zet dit telegram gewoon af.
- Oh, kun je even kijken of er post is?
- Wie het eerst komt, het eerst maalt, weet je.
Die meneer komt uit Camooweal.
- Nou, we zijn allemaal gekomen de weg van Wyndham.
- Dat is een lange reis.
- Ja, eerlijke draf.
Het beste deel van duizend mijl, denk ik.
- Vee in orde?
- Geweldig, Nick, geweldig.
- [Nick] Ze moeten voor het volgende stuk zijn.
- Slecht is het?
- Vreselijk.
Beginnen om al het vee neer te halen
uit het golfland.
- Zo slecht, hè?
- Ze eten het hart op buiten de Stockroute.
Water is ook kort.
- Ach, we komen er wel door.
- Hallo hallo?
Welke namen zei je?
(groep spreekt tegelijk)
Ben jij dat, Milly?
Het is hier blij.
Ik heb een telegram.
19 woorden gewoon, voor de Carters.
Wat is dat?
Is hij?
Oh, de arme schat.
Oké, ik wacht wel.
Haar baby huilt weer.
Doet het altijd als de telefoon gaat.
Welke namen zei je?
- Parsons. - MacAlpine.
- Corkingdale, J. Claverhouse Corkingdale.
- Oh, Corky, je hebt het ons nooit verteld.
Het is fantastisch.
- Ziet er prachtig uit op een cheque.
(Maria grinnikt)
- MacAlpine?
- Ja.
- Maria Parsons.
- Bedankt.
- Corkingdale.
- Nee.
- Iets voor Maxwell?
- Ja.
Kapitein Hector Maxwell?
- Klopt.
- Oh dank je.
Een andere tak van de familie.
- Het is het vaste contract, Bill.
- Nou, het is toch iets.
- Maar geen bonus?
- Geen bonus, Corky.
- Dat is dankbaarheid voor jou.
Nou, ik heb Malone altijd gekend was een en al buik en geen hart.
Vergeten mannen, dat zijn we.
Red zijn rotte vee van de Jappen en dan vergeet hij ons.
- Je krijgt je bonus, Corky.
(kurkachtig gemopper)
Mary is in ieder geval niet verwaarloosd.
- Ach, hij schrijft alleen omdat hij...
veel plezier met de Engelse meisjes.
- Ontsnap.
- Nu, ik zat in de laatste oorlog, en elke keer als ik uitgleed
Ik schreef vroeger aan mijn meisje. (grinnikt)
Opmerkelijk hoeveel brieven ze kreeg.
- O, hou je mond, Corky.
- Oké, oké, kom wat drinken.
- Tot later, Mary.
♪ Ontberingen, ontberingen ♪
♪ Je weet niet wat ontberingen zijn ♪
(groep lacht)
- Sta op, stelletje.
We moeten de verplaatsen vee in de ochtend.
- Mam, je bent geweldig. (grinnikt)
De etappes richting de grens met Queensland
waren alles de Camooweal had gezegd.
Geen voer, geen oppervlaktewater.
Droog als een bot.
Het enige water dat we kregen was van regeringsvervelingen,
en ze waren met weinig.
Shorthands hebben maakte het nog erger en de gemoederen werden een beetje gespannen.
- Sta op, kom op!
Vooruit, opstaan! (zweepslagen)
Ga naar boven!
Sta op, kom eruit! (zweepslagen)
- Waarom deed je dat niet? hen daar weghouden?
- [Sinbad] Wat denk je dat ik aan het doen was?
- Heb ik je niet verteld dat de enige manier om ze terug te slepen
is om van je paard te gaan en ze onder ogen te zien?
Een man te voet maakt ze doodsbang.
Probeer geen cowboy te zijn, ga gewoon van je paard af.
- Sluit je val!
Vooruit, opstaan!
Ga verder!
- [Dan] Het is grappig ding in zo'n droog land
die bogholes zijn een van de grootste gevaar voor vee.
Eindelijk, de aanblik van de grensheuvels van Queensland
beloofd makkelijker te gaan.
Ik maakte me zorgen over het inenten van het vee,
het is een strikte wet wanneer je steekt een staatsgrens over,
maar de rest van de plant werd behoorlijk vrolijk.
♪ Oh er is geen rust in het grote noordwesten
♪ Waar de schaduw het beste is bij het witte mierennest
♪ Ontberingen, ontberingen ♪
♪ Je weet niet wat ontberingen zijn ♪
♪ In de zomer is het stof en hitte en vuil ♪
♪ Met een nat achterste in de winter ♪
? Ontberingen, ontberingen? - Ik weet niet hoe Corky
kan hierin zingen.
- [Maria] Wat?
- [Sinbad] Ik zei van niet weet hoe Corky kan zingen!
- [Maria] Waarom niet?
We naderen de grens.
Zal nu niet lang meer duren.
♪ Ik kom net uit de stad Darwin ♪
♪Waar de mannen zwart zijn en de meisjes zijn bruin
♪ Ontberingen, ontberingen ♪
-Helen, stop daarmee.
Ik wil geen Corky je zulke dingen leren.
- Maar mama, hij geeft alleen les mij de zuivere verzen.
- Dat mag ik hopen.
- Vliegtuig komt eraan.
- Hij komt deze kant op.
- Hé, Corky, zegt Jacky er komt een vliegtuig.
- (grinnikt) Misschien is het Mr. Curtin komt ons feliciteren.
Misschien geeft hij ons een medaille.
- Misschien is het een Jap.
- Verdorie, daar heb ik nooit aan gedacht.
- Ruw land om vee over te nemen.
- Daar zijn ze.
(vliegtuig rommelt)
- Meneer MacAlpine? - Dat ben ik.
- Gosport is mijn naam.
- Blij u te kennen, meneer Gosport.
- Je maakte een goede tijd.
- Niet slecht.
- De minister stuurt zijn felicitaties.
- Oh bedankt.
Dit zijn de leden van mijn plant.
Daar is Bill... (koe loeit)
- [Helen] Hallo, jongen.
- Het is een bloedende stier.
- Mijn vlammende eed, het is een bloeding.
- Wat is er met je vriend?
- Oh, dat wil je niet neem geen notitie van hem.
Hij dacht dat je Jack Curtin was.
Voor inenting, hè?
- Ja, het is de wet, weet je.
- Dat komt wel goed, meneer Gosport.
Zal wel een klus zijn om ze te vinden.
- Daar is die oude mustang kamp op de 20 mijl.
- Meneer Gosport, Bill Parsons.
- Hoe gaat het met je?
- Dat lijkt me erg goed.
- Ja?
Nou, je moet het pittig maken.
Er is daar niet veel water en onze limiet is twee dagen.
- Hoe lang duurt het om naar Wyndham te gaan?
- In deze?
Oh, ongeveer zes uur.
- Weet je hoe lang we erover hebben gedaan?
- Hoe lang?
- Zes maanden!
- Zes maanden?
- Hm.
- [Drover] Hé.
(chauffeurs babbelen) (zwepen kraken)
- Open de poort, Mary.
Righto, jongens, kom maar op met wat meer!
(chauffeurs babbelen)
Heb je nog een logboek, Bill?
- [Bill] Ja.
- Hoe zit het met obligaties?
- Oh, ik zou me geen zorgen maken nog over hen, Corky.
- Wat ben je nu aan het koken, Corky?
- Mijn vriend hier was een effectenmakelaar in Civvy Street.
Hij adviseert me over mijn bedrijf.
- Welk bedrijf?
- Wil je mijn goudzoekers zien?
Hier.
"Noordelijk Territorium Exploitatie Bedrijf.
"Kapitaal 100.000 pond.
"J. Claverhouse Corkingdale, directeur."
Klinkt goed, hè?
- "Objecten van het bedrijf.
"Om het enorme potentieel van pastoraal te benutten"
"en minerale rijkdom van Noordelijk Territorium van Australië."
(papier kreukt)
- Hé, wat is het spel?
Dat kan je niet.
- Ik heb het gedaan.
- Wat is er mis mee?
- Er is maar één ding mis, Corky.
Dat woord, exploiteren.
We hebben misbruik gemaakt van onze zuiden voor honderd jaar
en scheurde het hart eruit.
Territorium is veel te waardevol om mee te sollen
door snel rijk-schema's zoals die van jou.
Ik zeg laten we het noorden redden
van wat we in het zuiden hebben gedaan.
- Laat het aan de veekoningen over.
- Nee, ik bedoel, laat het aan Australiërs over,
gewone Australiërs zoals Bill en zijn familie.
Nationale baan, Corky.
Te groot voor kleine mensen zoals jij.
- O, onzin.
(zingen in vreemde taal)
- [Mary] Je avondeten is klaar, Sinbad.
- Bedankt.
Ze zijn goed tot rust gekomen.
- Mooi zo.
- Aardige avond, niet?
- Lief.
- Zie je de kaketoes?
Tientallen van hen.
(zingen in vreemde taal)
Ik vraag me af waar Jacky over zingt.
- Over de tijd van zijn volk bezat dit land waarschijnlijk.
Toen ze gelukkig waren.
Je kunt maar beter nu gaan, Sinbad.
- Ja, dat denk ik wel.
Welterusten dan.
- Welterusten, Sinbad.
- Oh, trouwens, zou vind je dit paard leuk?
- Oké, hij is goed in nachtwerk.
Echte bosjesman rijden stijl tegenwoordig, Sinbad.
Lange stijgbeugels, hè?
- Ik heb dat willen doen voor een lange tijd, Maria.
- Ik ook, maar het is dom.
- Waarom is het gek?
- Omdat we allebei weten dat het de sterren zijn.
En omdat we zijn overgestoken half Australië samen.
- Ik denk dat het meer is dan dat, Mary.
- Jij ook, Sinbad?
Ik vraag me af.
(romantische orkestmuziek)
- Ben je nog steeds verliefd op Jeff, Mary?
- Ik denk het.
Ik miste hem vreselijk toen hij wegging.
- Ik hou van je sinds ik je zag
meerijden met de wagen.
- Heb jij?
Ik zag jou ook.
Ik deed alsof ik dat niet deed.
(paard snuift)
(dier huilt)
(vogels krijsen)
(dramatische muziek)
Het vee!
Ik zal proberen ze te stoppen.
Hou je erbuiten, Sinbad.
- Ze zijn naar het noorden gegaan.
- [Bill] Ja!
Rechtstreeks voor de gestraalde scrub.
- Als ze te ver in de moeras ze zijn verdwenen voor houdt.
Je neemt de rechtervleugel en probeer ze te leiden.
(dramatische orkestmuziek)
(onheilspellende muziek)
(dramatische orkestmuziek)
(triomfantelijke orkestmuziek)
(zwepen kraken)
- Maria.
(zwepen kraken)
Het ga je goed, Mary.
Nu hebben we ze.
(zwepen kraken)
(koeien loeien)
Wat maak je ervan, Bill?
- We hebben er vier verloren.
Nee, maak er drie van.
- Mary en Jacky hebben het goed gedaan.
- Mm, en hij is de man die wilde geen vrouwen in zijn fabriek.
- Wat doet het zwarte paard daar beneden?
- [Maria] Sinbad.
- Hier, baas!
- [Dan] Goed, houd de paarden vast, Jacky.
(sombere muziek)
- Hij is erg gewond.
Ik denk dat het een been en deze arm is.
- Oh, pap, het is allemaal mijn schuld.
Ik nam het nachtpaard.
- Nee, dat had je moeten doen.
Het was jouw horloge.
- Arm kind.
We moeten hem naar het ziekenhuis brengen.
- En die menigte achter ons vergeten?
Je moet het vee vandaag verplaatsen.
- Ja ik weet het.
Maar twee van ons moeten bij hem blijven.
- Het vliegtuig!
- Brave meid.
We kunnen hem beter klaarmaken.
- Wat denk je dat we zouden moeten doen? te doen, mevrouw Parsons, wacht?
- Nee, ga maar als het goed gaat.
We willen het ding van deze jongeman niet
het vee weer bang maken.
- Tot ziens, mevrouw Parsons.
Hartelijk bedankt.
- Tot ziens.
- [Helen] Wat is er, Mary?
- Sinbad is gewond!
Stop Stop Stop!
Stop!
- Heb je het vee gekeerd, Mary?
- Ja, Sinbad, ze zijn allemaal terug.
- Dat is goed.
Dan zal blij zijn.
Ik ben bang dat ik niet veel ben van een veeboer, Mary.
- Je had het nooit moeten proberen.
- Veel succes, mevrouw Parsons.
- Bedankt, Daan.
- Tot ziens, Meg, ouwe meid.
Het is een ruwe weg, dus vergeet niet,
veel remmen op de heuvel.
- Het komt wel goed, Bill, maar kijk uit voor dat vee.
- Ah, maak je geen zorgen, moeder.
Je weet dat we het geld nodig hebben.
Zorg voor de kleine 'un.
- Tot ziens, papa.
Ik zal oke zijn.
- Juist, Nipper, laat hem gaan.
- Kom op, Tiger, Dolly, haal.
Kom, kom op!
Sta op, tijger. - Cheerio, matroos.
Het komt goed met je.
Pas goed op hem, Helen!
- Ik wilde wel met je mee, Sinbad,
maar ik kon het gewoon niet aan papa vragen.
Hij is te kortzichtig.
(zachte orkestmuziek)
- [Dan] We hoopten dat ze dat zouden doen op tijd Naracoota Station bereiken,
maar het zou een zware dag rijden betekenen.
Ze zouden een pedaal draadloos hebben daar zodat ze konden
bel de vliegende dokter.
Nu was onze belangrijkste taak om het vee te krijgen
op het volgende water, twee dagen vooruit.
Runderen kunnen niet verder dan drie dagen zonder water,
dus we moesten ze haasten.
Ik stuurde Nipper vooruit met de paarden
om er zeker van te zijn dat de boring in orde was.
Wanneer een boring droog gaat op ya zo zit je in de knoop.
(chauffeurs babbelen)
Heb je oppervlaktewater gezien?
- Nee, geen druppel, baas.
- Weet je zeker dat de boring kapot is?
- Ze is in orde.
- Het heeft geen zin om terug te gaan.
Die andere menigte zal er zijn.
- Met Nipper's nieuws, het heeft geen zin om door te gaan.
- Hoe ver is het naar Argadargada?
Zou daar water moeten zijn.
- Minstens drie dagen.
- Dat is niet goed.
Binnen twee dagen is het water of er zal geen menigte zijn,
slechts duizend stinkende karkassen.
We zullen ze over de top moeten nemen.
- [Bill] Je zult het nooit doen, Dan.
- Hoe zit het met de oude Micah Road?
- Het zijn ossen, geen geiten.
- Ja?
We laten ze ladders beklimmen
voordat we klaar zijn met ze.
Kom op, Bill.
Laten we het eens proberen.
- Okee.
(zweep kraken) (chauffeurs babbelen)
(suspense orkestmuziek)
(Sinbad kreunend)
- Wacht even, hier is er nog een.
(Sinbad kreunend)
Kom op, Tiger, sta op, sta op.
Kom op, Dollie!
(zachte muziek)
- [Dan] Terwijl de anderen het vee dreven
naar het oude spoor dat ik me herinnerde,
Bill en ik oriënteerden ons.
Toen begonnen we onze grote gok.
(chauffeurs babbelen)
(zweep kraken) (chauffeurs babbelen)
Vee gefokt in de vlakten zijn slechte bergbeklimmers,
dus ik zette Mary voorop om ze een voorsprong te geven.
Zodra ze beginnen, is het enige wat je moet doen
is om ze in beweging te houden.
(zweepslagen)
Ha, ha, ha, ha!
Dat betekende dat je ze helemaal in elkaar moest slaan.
Maar als je ze terug laat keren of stel, je verliest het lot.
(chauffeurs babbelen) (zwepen kraken)
Ha, ha!
(chauffeurs babbelen) (zwepen kraken)
(dramatische orkestmuziek)
- Daan, Daan!
Dan!
- Wat?
- Er staat een boom boven het spoor.
- Verdomd.
Juist, probeer het vee vast te houden.
Jacky, kijk of je kunt ga naar boven met een touw.
- Oké, baas.
(suspenserende muziek)
- Ho, pestkop.
Wauw, pestkop, ho, pestkop.
Wauw, wauw.
Stabiel, stabiel, pester.
(dramatische orkestmuziek)
(suspense orkestmuziek)
Wauw, pestkop.
Wauw, wauw.
Stabiel.
(dramatische orkestmuziek)
(paard hinnikt)
(suspense orkestmuziek)
(dramatische orkestmuziek)
(paard hinnikt)
(dramatische orkestmuziek)
- [Dan] Ze hebben de boom net op tijd weg.
Het had ons wat ossen gekost,
maar de grote menigte was over het ergste heen.
(chauffeurs babbelen)
- Daar ben je, nu komt alles goed met je.
- Narwietooma-station vliegende doktersbasis bellen.
Station Narwietoma vliegende doktersbasis bellen.
Terug naar jou.
- [Dokter] Vliegende dokter wacht.
Ga je gang, alsjeblieft.
- Drver zwaar gewond.
Gebroken arm, gewond been.
Mogelijke verwondingen aan de schedel.
(triomfantelijke orkestmuziek)
- [Dan] We zijn aan de andere kant gekomen
makkelijker dan ik had verwacht.
Dus Bill en ik reden vooruit om het water te controleren
bij de billabong waar we voor gingen.
Er zat genoeg in en het leek alsof
ons geluk was veranderd.
- Pas op!
- Je weet wat dat betekent.
- Ja, het is een moeras.
Als je het vee door dit gat laat rennen,
je had ze net zo goed kunnen laten liggen
aan de andere kant te rotten.
- Ja, ik heb het een keer zien gebeuren bij Katharine.
Ze waren drie dagen droog geweest.
Rook het water en haastte het.
Menigte achter bleef pushin' the leiders dieper en dieper,
en in ongeveer 10 minuten was er niet meer
dan 20 ossen in zicht.
- Ja.
Je zou ze nooit vasthouden in deze hitte.
Er is maar één ding te doen,
en dat is om ze terug te houden in de bush tot de avond.
- Een goede zaak in ieder geval.
Niet genoeg wind om te geven ze ruiken het water.
We hadden het vee in de bush neergelegd
wachten op de koelte van de avond.
Dan hadden we gepland om water te geven ze in kleine hoeveelheden,
honderd tegelijk.
Het was een stinkend hete dag, en we waren allemaal doodsbang,
maar we durven ze niet toe te laten nog in de buurt van het water.
Na drie dagen droog, de geur van water maakt vee gek.
(zachte muziek)
- Ah, rijk goudbruin.
Zou bijna bier kunnen zijn.
(Kurkachtige hoest)
(zachte spannende muziek)
Ah, lekker koel briesje.
(laat ritselend)
(onheilspellende muziek)
(dramatische orkestmuziek)
(onheilspellende muziek)
- Ze hebben het water geroken!
(koeien loeien)
(suspense orkestmuziek)
(zweepslagen)
(zwepen kraken)
Ga zo snel mogelijk terug naar het water.
(zwepen kraken)
- Kijk daar naar buiten.
Er is niet genoeg van ons.
Ga terug naar het water.
(dramatische orkestmuziek)
- [Dan] Houd ze vast zo lang als je kunt, Jacky.
- [Jacky] Oké, baas.
- Ga terug naar het water.
Er is maar één ding dat ze nu kan vasthouden.
We stappen uit en confronteren ze.
- Vind je niet dat ze te dorstig zijn?
- We gaan het proberen.
Houd de paarden vast, Mary.
- Ik kom ook.
- Je doet wat je verdomd goed is opgedragen.
Kom op, Corky!
- Oké, oké.
(dramatische orkestmuziek)
(zwepen kraken)
Waar wacht hij in godsnaam op want het wit van hun ogen?
(suspense orkestmuziek)
- Nutsvoorzieningen! (dramatische muziek)
(zwepen kraken) (veedrijvers gierend)
Jacky!
Nipper!
Dat was dichtbij, hè?
- Ja.
Spannend zolang het duurde.
- Spannend?
Verdorie, heb je de vuile blik gezien?
dat grote stuur me gaf?
(Daan grinnikt)
(triomfantelijke orkestmuziek)
- [Dan] Dat was het einde van onze reizen.
Met goed voer en water, we hebben het goed afgeleverd
naar de rustweiden aan zee.
In acht maanden hadden we gereden duizend stuks vee
1600 mijl en verloor 53.
We gingen allemaal naar Brisbane de matroos op te halen.
Hij was goed hersteld, en het was goed
om de hele plant weer bij elkaar te hebben.
Het stadsleven staat ons niet zo goed,
dus we waren best blij toen het afscheid kwam.
- Vind je het erg om een ​​paar woorden te zeggen voor de camera, meneer de minister?
- Waarom, zeker.
- Hier, alsjeblieft.
Juist, Joe?
- [Joe] Oké.
- Nutsvoorzieningen?
- [Man met hoed] Ga je gang.
- Op dit moment is de grootste massamigratie
van het vee dat de wereld heeft ooit bekend is, vindt plaats.
De regering, die zich realiseert dat Australië
zal naar beide worden gekeken in de oorlogen en de vrede
als een van 's werelds grootste voedselreservoirs,
is voor de veiligheid zijn enorme kuddes van het noorden.
Maar het initiatief van dit idee behoort
aan een man en zijn kleine groep helpers.
- Waar zijn je plannen voor? de toekomst, meneer MacAlpine?
- Nou, ze vertellen me dat ze... hebben chauffeurs nodig in het noorden.
Ik ben een veedrijver, dus ik ga geef me nog een kudde vee.
- Waar kan ik je schrijven, Mary?
- Oh, Wyndham zal me altijd vinden.
Of Anthony's Lagoon op de volgende reis.
- Ik snap het.
- Alle passagiers aan boord, alstublieft.
- Tot ziens, Mary.
Het was fijn je gekend te hebben.
- Het was fijn je gekend te hebben, Sinbad.
(romantische orkestmuziek)
- Maria!
Kom op, snel, het vliegtuig gaat.
Tot ziens, Sinbad.
Je zit helemaal onder de lippenstift.
Kom op, Maria.
- Veel succes met je volgende menigte, Mr MacAlpine.
- Nou, als het iets is... zoals deze, ik zal het nodig hebben.
(politicus lacht)
Tot ziens, zeeman, bedankt.
(sombere orkestmuziek)
(dramatische orkestmuziek)
- We zijn iets begonnen, hè, Bill?
- Mijn woord.
(dramatische orkestmuziek)
(heldere orkestmuziek)